Ze zijn nu weg. Weg. Maar maandag voelde het bezoeken van bepaalde legerlocaties voor een korte periode alsof je tegen een digitale graffitimuur aanliep.
Het Amerikaanse leger moest zich haasten om twee websites te patchen nadat hackers foutmeldingen hadden uitgewisseld. In plaats van de saaie standaard ‘Pagina niet gevonden’ werden gebruikers getroffen door politiek geschreeuw. Pro-Koerdische slogans. Persoonlijke aanvallen op president Trump.
“Het Amerikaanse leger heeft de onleesbare pagina’s verwijderd kort nadat we het hadden gemeld”, zei beveiligingsonderzoeker Ronald Lovelace.
De doelen? Niet de belangrijkste commandocentra. Het waren het Open Innovation Lab en het AI Integration Center. Plaatsen die opkomende technologie testen. Ironie is niet dood.
Het bericht was lelijk. Ze noemden Trump een ‘pedofiel’ en een ‘dief’. Duidelijke beelden van de Epstein-dossiers die bij het ministerie van Justitie liggen. Ze noemden ook Tom Barrack, de Amerikaanse ambassadeur in Turkije. De eis was eenvoudig.
Vrij Koerdistan.
Cyberscoop zag het als eerste. Maandag. Tegen de tijd dat ze het markeerden, haastte het leger zich om de code terug te draaien. Niemand heeft het over hoe. Het leger gebruikt WordPress. Veel plug-ins. Dat maakt ze tot sappige doelwitten voor zowel scriptkiddies als serieuze operaties. Gegevensdiefstal? Niemand weet het nog. Waarschijnlijk niet.
Zijn gegevens gestolen? Het leger is nog steeds aan het graven. Het ministerie van Defensie bleef stil.
Dit is geen nieuwe tactiek. Hacktivisten houden ervan pagina’s te beschadigen. Het is luid. Het krijgt krantenkoppen. Eerder dit jaar raakten ze DHS en dumpten duizenden pagina’s met ICE-contractantgegevens. Pure informatieoorlog. Soms is het gewoon een boodschap in een fles.
Het leger zegt dat ze onderzoek doen. Waarschijnlijk wel. Maar de deur blijft open voor het volgende kind met wrok en een proxyserver.
